Sint Maarten werd geboren in 316 in Hongarije. Hij diende als militair in het Romeinse leger en werd na vijfentwintig jaar krijgsdienst christen en later kluizenaar. Hij is bekend als Sint Martinus, de heilige bisschop van Tours in Frankrijk.
Maar hij is het meest bekend door zijn daad van barmhartigheid toen hij als Romeins militair, op een koude dag, bij de stadspoort van Amiens zijn rode soldatenmantel deelde met een arme naakte bedelaar. In een droom nadien, zag hij dat hij zijn halve mantel met Jezus had gedeeld. Hij verliet toen het leger, liet zich dopen en werd kluizenaar in Ligugé bij Poitiers. Later werd hij bisschop van Tours en overleed op een van zijn reizen in 397 in Candes.
Al snel werd hij wegens zijn voorbeeldig leven heilig verklaard en stond in hoog aanzien bij de toenmalige Frankische machtshebbers. Toen deze Franken onze Lage Landen veroverden en ook in Utrecht op het huidige Domplein het voormalige Romeinse castellum in bezit namen, bouwden zij daar een kerkje. Wanneer de Angelsaksische missionaris Sint Willibrord in de zevende eeuw naar de Lage Landen komt om deze te kerstenen, vestigt hij zich in dit oude castellum; het begin van de Utrechtse kerk.
Sint Willibrord en Sint Bonifatius verbinden Sint Maarten voorgoed met Utrecht. Hij werd de schutspatroon van de stad Utrecht, regio en kerk. De Utrechtse stadsvlag en het stadswapen herinneren met de helften rood en wit aan de halve rode mantel en aan het witte onderkleed van Sint Maarten. Tot op de dag van vandaag herinneren deze rood-witte helften ons ook nu nog aan zijn daad van barmhartigheid.
